Over ons

Camelot wil een vereniging zijn, een draaischijf met éénheid in verscheidenheid, die constructieve bijdragen wil leveren aan een kwalitatief hoogstaand cultuurbeleid in Oostende, het kustgebied, in het bijzonder en Vlaanderen in het algemeen, met nastreven van een internationaal, universeel en multiverseel niveau. Haar belangstellingssfeer lig, zonder uitsluiting van nieuwere kunstvormen, vooreerst op het vlak van de plastische kunsten, de podiumkunsten, de literatuur, de muziek en de film. Daarbij zal zij inzonderheid de sociale dimensie in ere houden en nastreven aan haar activiteiten een maatschappelijke dimensie te geven.
Camelot is een non-profiet platform waar mensen mekaar ontmoeten om nieuwe ideeën en projecten te ontwerpen en bestaande te steunen. Camelot is een vzw gewijd aan het rondstrooien van nieuwe ideeën in de wereld van de kunst.

Momenteel werken er een 20 tal leden actief aan de organisatie van de verschillende activiteiten. Hieronder vindt u een niet exhaustieve lijst van onze leden.

Daniel Crabeels

Initiatiefnemer en oprichter van de culturele denktank Camelot en medeoprichter VZW Huis van Spilliaert. Voorzitter van de vzw Camelot; stichter van de literaire kring ” De Dans van Ganesh ” ; resp . uitgever , redacteur van 3 regionale kranten inmiddels opgedoekt ; zeiler en fijnproever. 




Caroline Pauwels

Prof. dr. Caroline Pauwels is het academiejaar 2016 – 2017 gestart als nieuw verkozen rector van de Vrije Universiteit Brussel. Ze studeerde filosofie en communicatiewetenschappen en is sinds 1989 verbonden aan de vakgroep communicatiewetenschappen, waar ze bij de rectorwissel het vakgroepvoorzitterschap doorgaf. Ze promoveerde in 1995 op een onderzoek dat zich toespitste op het audiovisueel beleid van de Europese Unie (EU). Aansluitend hierop heeft ze zich gespecialiseerd in Europese en nationale mediabeleidsproblematiek en in de economie van de mediasector. Van 2000 tot 2016 was Caroline Pauwels directeur van het onderzoekscentrum SMIT, dat zich specialiseert in de studie van informatie- en communicatietechnologieën, zo een 70-tal onderzoekers telt, en sinds 2004 deel uitmaakt van iMinds, het interdisciplinair en interuniversitair instituut dat onderzoek doet naar nieuwe media en internettoepassingen, recent gefuseerd met IMEC. Binnen iMinds leidde Caroline Pauwels het Digital Society departement dat onderzoeksgroepen van Gent, Leuven en Brussel samenbrengt. Ze kreeg in 2014 de binnenlandse Francqui leerstoel van de Universiteit van Gent en tussen 2012 en 2016 was ze houder van de Jean Monnet Chair. Bijkomend zetelt of zetelde ze in verschillende raden van bestuur, functioneerde ze tot voor kort als regeringscommissaris bij de VRT en is ze lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.

Hugo Brutin

Hugo Brutin (Geluwe, 22 augustus 1933) is licentiaat geaggregeerde in de Romaanse Filologie en studeerde daarnaast Oosterse filologie en Afrikaanse filologie en etnologie aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij doceerde Frans en Italiaans in de Hogeschool Zuid-West-Vlaanderen Kortrijk. Hij is kunstcriticus, lid van de Internationale Vereniging van Kunstcritici (a.i.c.a.), gewezen medewerker beeldende kunst aan Radio 2 (1988-1998), gewezen lid van de aankoopcommissie van de Vlaamse Gemeenschap, auteur van catalogi en kunstmonografieën en redacteur in kranten en nationale en internationale tijdschriften (Knack, Arts Antiques Auctions, Galerie Jardin des Arts, Gazet van Antwerpen, De Vooruit, De Zeewacht, e.a.).

Jan Bernheim

Jan Bernheim is arts, medisch oncoloog, was deeltijds hoogleraar en onderzoeker aan de Vrije Universiteit Brussel en de Universiteit Gent, sinds 2006 emeritus. Hij kreeg zijn internistenopleiding aan de Universiteit Amsterdam en maakte zijn doctoraatswerk over DNA synthese, celvermenigvuldiging en celdood aan de University of California San Diego. Daarin werd voor ‘t eerst het fenomeen van ‘geprogrammeerde celdood’ (apoptose) beschreven. Met zijn oncologische pet werd hij Fellow of the American College of Physicians en deskundige in het ontstaan van kanker door hormonen. In 1990 kreeg hij een Master’s in Public Management van de Solvay Business School (Brussel). Van 1985 tot 1999 dirigeerde hij (deeltijds naast zijn academische aanstelling) de medisch-wetenschappelijke diensten van een groot farmaceutisch bedrijf. Tijdens die functie werd onder andere cetirizine, een ‘block-buster’ geneesmiddel (de leider in zijn marktsegment) geregistreerd. Sinds 1999 opteerde hij voor bio-medische consultancy als aanvulling op zijn deeltijdse academische loopbaan.
Als ‘lateral thinker’ ontwikkelde hij Anamnestic Comparative Self Assessment, een originele methode voor meting van de kwaliteit van het leven die transcultureel geschikt is. Hij richtte de European Study Group for Quality of Life op, de eerste wetenschappelijke vereniging in dit onderzoeksgebied. Futuristisch was ook het stichten, eind 70er jaren, van de eerste eenheid voor Palliatieve Zorg op het Europese vasteland. Reeds in 1990 publiceerde hij over ‘integrale palliatieve zorg’, de hele panoplie van zorg voor kwaliteit van het leven, met ingebegrip, desgewenst, van euthanasie. Internationaal wordt hij beschouwd als de ontwerper van het ‘Belgisch model van integrale levenseindezorg’. Hij is nu als senior onderzoeker verbonden aan de Onderzoeksgroep Zorg rond het Levenseinde van de VUB en Ugent. De laatste jaren werkt hij samen met de onderzoeksgroep Evolution, Cognition and Complexity van het centrum Leo Apostel voor interdisciplinair onderzoek over geluk en vooruitgang. Hij is eigenlijk een visionair met niet alleen predicties, maar ook geslaagde pro-acties. Meer dan 100 internationale peer-reviewed wetenschappelijke artikels zijn van zijn hand, hij publiceerde ook in ‘Streven’, `De Standaard`, `De Morgen`, `Knack`, ‘Le Soir’ en ‘La Libre’ en nam deel aan talrijke radio- en tv uitzendingen in binnen-en buitenland.
Bernheim is door de media ‘Professor Geluk’ genoemd. Voor hem is geluk duurzaam plezier, en hoop is eigenlijk een rationeel gebruik van probabiliteit. Met interdisciplinaire eruditie onderbouwt hij in zijn lezingen over geluk en vooruitgang de stelling dat voor ‘t eerst in de geschiedenis het niet meer gaat om overleven, maar om kwaliteit van het leven. Dit heeft revolutionaire gevolgen voor de markten van arbeid, goederen, diensten en spiritualiteit, kortom, voor onze manieren van denken, werken, voelen en met elkaar omgaan. Wat opdoemt is een alternatief voor de leegte nagelaten door gediscrediteerde politieke en religieuze denksystemen: een progressief evolutionair wereldbeeld. Een groot werk hierover blijft vooralsnog onafgewerkt. Zijn gedreven lezingen, in het Nederlands, Frans, Engels of Duits, zijn kaleidoskopische ‘morale boosters’. Zij maken de pessimisten mistroostig.

Secretaris van Camelot-Vlaanderen. informaticus, onderwijskundige. Geboeid door kunst, filosofie, wetenschappen en literatuur en sport. Professioneel leerkracht SO en IT-Consultant.